29-08-08

Windsurfen in Alaçati zomer 2008

Herschaalde kopie van 101_1731

Herschaalde kopie van 101_1733

Herschaalde kopie van 101_1737

Herschaalde kopie van 101_1745

Herschaalde kopie van 101_1763

Herschaalde kopie van 101_1767

Herschaalde kopie van 101_1721

Herschaalde kopie van 101_1732

Herschaalde kopie van 101_1735

Herschaalde kopie van 101_1738

Herschaalde kopie van 101_1760

Herschaalde kopie van 101_1764

Herschaalde kopie van 101_1769

16:20 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-12-07

Skivakantie Les Trois Vallées kerstvakantie 2007-2008

~101_0379

~101_0468

~101_0472

 

~101_0474

~101_0483
 

~101_0487

~101_0493
 

~101_0514

~101_0517

~101_0535

~101_0549

~101_0552
 

~101_0554
 

~101_0589

~101_0591

~101_0603

 http://youtube.com/watch?v=TPWW-_XTrr0

http://youtube.com/watch?v=8o_GfX0OyCo

http://youtube.com/watch?v=Ppy8em6fqWU

http://youtube.com/watch?v=Plfkz10gBtQ

http://youtube.com/watch?v=Plfkz10gBtQ

http://youtube.com/watch?v=Mad50lYKRMI

http://youtube.com/watch?v=El_eb1G8N58

19:47 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-08-07

Foto's/video's Turkije 30 mei tot 22 augustus 2007

 

image010
Ons strandje 

image039j

Hyena herstellend.

Oimage046

Onderhoud aan onze zeilschuur.

 

image060

oefenen !

image071

altijd lezen...

image074

Onze houten pier.

image081

Piaf uitgeteld na zoveelste vreetpartij.

image082

Hyena

image100

Luc met het formula board.

image107

Christelle doet de was.

image137

Christelle midden een prachtige, bloedmooie, grandioze jibe

image138

Christelle op topsnelheid.

image139

Vakantie.

image151

Dirk onder de douche (made by Jos)

image154

Christelle traint voor PWA hangmatliggen.

image156

Ochtendkoffie.

image169

Poseren...

image200

Ons kakhuisje.

image202

Onze zeilschuur.

image204

Orsa bewaakt booms, boards en masten.

image219

Hyena leeft onder de caravan. ("Heb ik iets van U aan???")

image221

Luc en Antoine.

image222

Stoefbuzze!!!!!!!!!!(partII)

image234

De breukes...

image235

Materiaalopslag PWA kampioenschap.

image236

Fynian

image241

PWA kampioenschap.

 

14:35 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-05-07

Dit MOET je zien!

22:13 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-07

 foto's Australië-Bali 10/04 t.e.m 11/05/2007

 

100_2182 (Medium)

Het strand van Byron Bay Noord

100_2200 (Medium)

Toertjes rond Byron Bay

100_2211 (Medium)

de vuurtoren

100_2231 (Medium)

Het achterland

100_2234 (Medium)

de markt

100_2244 (Medium)

zonsondergang met dolfijnen

100_2254 (Medium)

We gaan bodyboarden

100_2276 (Medium)

boekjes lezen op het strand
100_2282 (Medium)

op weg naar Brisbane

100_2283 (Medium)

de laatste loodjes wegen het zwaarst

100_2298 (Medium)

de Tweed-rivier

100_2307 (Medium)

de Tweed-vallei

100_2318 (Medium)

een slaapplaats voor ibissen

100_2319 (Medium)

in het holst van de nacht naar de luchthaven

100_2324 (Medium)

idem (langs de snelweg)

100_2339 (Medium)

ons favoriete zwembad in Ubud

100_2341 (Medium)

idem

100_2344 (Medium)

Luxepaardjes

100_2349 (Medium)

idem

100_2359 (Medium)

onze villa in Ubud

100_2361 (Medium)

het terras

100_2362 (Medium)

De tuin

100_2368 (Medium)

Christelle wordt zilversmid

100_2371 (Medium)

haar eerste kunstwerk

100_2385 (Medium)

Masa Inn, ons hotel in Kuta

100_2394 (Medium)

De straatjes van Kuta

100_2396 (Medium)

Het avondritueel: zonsondergang kijken op Kutabeach

100_2398 (Medium)

idem

10:15 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-05-07

Australie - Bali 10/04 t.e.m. 11/05/2007

Australie - Bali 10/04 t.e.m. 11/05/2007Byron Bay - Murwillumbah - Robina - Brisbane - Sydney - Melbourne - Kuta - Ubud - Kuta.

De laatste 3 weken in Australie brengen we door in en rond Byron Bay. We hebben zin in wat vakantie na 5 maanden trekken en dat kan hier perfect. We kopen bodyboards om op de beroemde golven te surfen, we joggen rond de baai en zwemmen daarna in het beachzwembad. Het zandstrand gaat over in een grasveld waar iedereen komt picknicken en dolfijnen kijken die tot vlak bij het strand komen. Luc gaat per ongeluk op het fototoestel liggen, dat meteen de geest geeft.

We plunderen de tweedehandsboekenwinkel en doen terrasjes, net zoals jullie in het uitzonderlijk zonnige Belgie trouwens. Byron Bay is de hoofdstad van de new age en alles wat alternatief is : meditatie, aromatherapie, een oculte boekshop, alles is er en elke sekte is er vertegenwoordigd.Het hinterland is een groen vruchtbaar Pajottenland maar dan met tropische accenten en zeezicht vanop elke heuvel.

We sluiten af in schoonheid en fietsen 2 dagen noordwaarts door het Jerusalem nationaal park, door en over de Tweed vallei naar Brisbane. Onze fietsbenen zijn niet meer wat ze geweest zijn en de lange steile hellingen in een vochtige hitte doen zeer. En er is geen leuke afdaling als beloning want de dirtroad ligt er zo slecht bij dat het stapvoets verder gaat. De kers op de taart is een kaarrechte muur van 800 m, de Kemmel zonder kasseien, die we, volgepakt als we zijn, in 3 keer oprijden, een hartinfarct nabij. We rijden nog 2 keer plat en verdwalen voor we na een treinrit door de voorsteden in het pikkedonker in Brisbane op zoek gaan naar de onvindbare camping.

De volgende dag kopen we nog wat souveniertjes. Vooral de originele juwelendoosjes in aardekleuren, echte kunstwerkjes van aboriginal artiesten, vallen in onze smaak. Tot we de stickertjes "made in India" ontdekken.

De reis naar Bali, met vele tussenstops, zorgt 2 keer voor adrenaline. Eerst moeten we 's morgens om 4 uur over de snelweg naar de luchthaven fietsen waar ook nog een bushfire woedt. En tijdens de laatste vlucht dwars over Australie wordt het vliegtuig een speelbal in de straalstroomwind. De babbelzieke piloot houdt maar niet op met te vertellen hoe uitzonderlijk de rukwinden wel zijn. Zelfs de airhostess zit bleekjes ingesnoerd op haar stoeltje.

De 2 weekjes Bali vliegen voorbij. We luieren aan het strand van Kuta. We shoppen tot we droppen en fietsen dan naar ons vertrouwde villaatje in Ubud.(zie november)Daar volgt een gastronomische tournee door de Balinese keuken die eindigt met een stevige voedselvergiftiging voor ons allebei.

Het moet gezegd dat, na de ongerepte stranden en eindeloze leegte van Australie, we ons meer bewust worden van de invloed van het toerisme op Bali. Kuta en Denpasar breiden zich als een olievlek uit, rivieren en stranden raken steeds meer vervuild en de onvermijdelijke overgang van fietsen naar duizenden brommers en auto's verstopt de straten en verpest de lucht.Fietsend door het binnenland is de magie echter nog voelbaar en de pure schoonheid van het eiland en de vriendelijkheid van zijn bewoners raakt de ziel.

Morgen stappen we op het vliegtuig naar Belgie. Het zal wel regenen zeker ?

Tot binnenkort.Christelle en Luc.

13:13 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-04-07

foto's australie 18/03 t.e.m.09/04/07

dorst en waterlelies

christelle 001s

toch schrikken, hoor!

christelle 002sm

Australische cowboys met hun kudde

christelle 003s

een natuurlijk Oceadium bij Crescent Head

christelle 004s

de polders bij Evans Head

christelle 005s

de eco-camping van South West Rocks

christelle 006s

eindelijk zonder fietszakken bij South West Rocks

christelle 007s

lang gewacht eer hij kwam piepen

christelle 008s

onverwachte ontmoeting

christelle 009s

lekker eten in South West Rocks

christelle 010s
 
een verfrissende duik na het fietsen

christelle 011s

papegaaien zomaar onderweg

christelle 012s

kunst of kitsch ? Wat ze doen met een gebroken servies in Nambucca Heads

christelle 013s

een van de vele koffieshops van Coffs Harbour

christelle 014s

langs de rivier naar Yamba

christelle 015s

over de rivier naar Yamba

christelle 016s

picknick met bedelende ibissen

christelle 017s

interview met de klas

christelle 018s

gelukkig zonder klank hier !

christelle 019s

reuzenvleermuizen kakten 's nachts onze tent vol

christelle 020s

suikerrietplantage

christelle 021s

Byron Bay 's avonds

christelle 022s

het casino van Brisbane

christelle 023s

stadskangoeroe

christelle 024s

Chinatown

christelle 025.s

flaneren langs Brisbanes South Bank

christelle 026s

Regent Cinema Brisbane

christelle 027s

Belgian Beer Cafe Brisbane

christelle 028s

idem sante

christelle 029s

Hofstade in Brisbane

christelle 030s

Brisbane by night

christelle 031s

 

07:29 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Australie 18/03 t.e.m 09/04/07

Australie : 18/03/07 t.e.m. 09/04/07

Port Macquarie - Crescent Head - South West Rocks - Nambucca Heads - Coffs Harbour - Grafton - Yamba - Evans Head - Byron Bay - Brisbane - Byron Bay (500 km)

De camping van Port Macquarie is eigenlijk een drooggelegd moeras.   Een tropische wolkbreuk later worden we 's nachts wakker middenin een meer. Alles moet drogen en we verwennen onszelf met een cinemaatje en een dagje aan het zwembad.
We vermijden de drukke Pacific Highway en maken voortdurend lussen en dus exta kilometers op weg naar het noorden.  Een erg hobbelige dirt road - de fietszakken schudden van onze fiets - brengt ons naar Crescent Head. 

In de stoffige hitte overrijdt Luc bijna een zonnende slang.   Ze is volgegeten en laat zich uitgebreid fotograferen.
We zwemmen nu haast elke ochtend en avond voor en na het fietsen.  Deze keer in een kristalheldere rivier die door het opkomende tij keihard landinwaarts stroomt.  Net Oceadium!
Door een polderlandschap vol brede rivieren die we met veerbootjes oversteken fietsen we naar het charmante South West Rocks.  Het is er rustig, je eet er lekker, de stranden zijn er voor ons alleen en we kamperen in een eco-camping ten midden van de natuur.  En we blijven weer eens hangen...
Christelle leest "All creatures great and small" en mist haar hondjes vreselijk.
De lange rit naar Nambucca rijden we in een tropisch vochtige hitte.   Het is hier het einde van het regenseisoen voor de smalle kuststrook. (100 km naar het westen liggen de bergen van de Great Dividing Range en daarachter het grote kurkdroge niets van de woestijn).   We rijden door eindeloze suikerriet- en bananenplantages en herkennen overal in het wild buitenmaatse kamerplanten van bij ons.
Bijna elke avond is er nu onweer.   Luc heeft een oud recept van zijn grootmoeder herontdekt : rabatcol, aardappelpuree met corned beef.  Hij slaapt al enkele dagen op de grond want zijn luchtmatrasje heeft het begeven.
In Coffs Harbour nemen we een hotelkamer voor 2 dagen.   Het regent onafgebroken en het WK zwemmen wordt hier uitgebreid uitgezonden op TV.   We kopen er ook een nieuw matrasje.
Het zonnetje komt erdoor.   Er wachten ons een stevige rit door de groene heuvels naar Grafton in het binnenland  en dan een vlakkere tot Yamba aan de kust.  Daar is het erg mooi aan de rivier en dat vinden duizenden muggen met ons.   We worden er zelfs overdag levend opgegeten en we krabben ons een ongeluk.  

Onze volgende stopplaatsen ziijn surfersparadijzen Evans Head en Ballina.
Daar krijgt de hele kust 's morgens een tsunamiwaarschuwing na een aardbeving op de Salomonseilanden.  Het moet gezegd dat onze tent wat rapper opgeplooid is dan anders.  Onderweg zien we overal ramptoeristen verzamelen op hogergelegen plaatsen maar uiteindelijk gebeurt er niets.
We moeten ons ritme aanpassen en vroeger fietsen want door de herfst en het winteruur wordt het voor zessen donker.   Onze tweede platte band krijgen we natuurlijk op een druk stuk highway met voorbijzoevende vrachtwagens.  Onderweg worden we geinterviewd door een collega-onderwijzer en zijn klasje.
In Byron Bay, het meest oostelijke punt van Australie, zoeken we vrienden op die we in Bali leerden kennen.   Zij hebben niet overdreven : het is hier paradijselijk mooi.   Een eindeloze  turquoise baai met een gouden strand en een groene kaap met witte vuurtoren, bergen aan de horizon : schilderachtig !  Belgisch zomerweer.   Dartelende dolfijnen.  Restaurantjes, barretjes, cafeetjes, maar geen hoogbouw, geen Mc Donalds.
De oude hippies en nieuwe groenen proberen hun alternatief paradijs zo goed mogelijk te vrijwaren. 

We hebben wel onze twijfels bij de jonge backpackers die zeer dronken verbroederen en didgeridooen en trommelen met al even zatte aboriginals.   En al die new age en medidatie - workshops zeggen ons ook al niet veel.
Ian en Cassie wonen in een leuk huis net buiten Byron en vertrekken de volgende week op paasvakantie.   Dat komt goed uit : ze geven ons de sleutel en in ruil passen wij op huis en inwonende kat.
Eerst gaan we nog even naar Brisbane.  Dat doen we met de bus.   Zowel de Gold Coast in het zuiden als de Sunshine Coast in het noorden van Brisbane doen immers niet onder voor Benidorm of Florida qua drukte en wolkenkrabbers, pretparken, casino's enz.
Brisbane is de minst aantrekkelijke stad van de grote drie (zie Melbourne en Sydney).  We flaneren langs de South Bank, een soort Bruparck langs de rivier en vullen onze voorraad boeken aan.  We doen heel wat terrasjes en eten te veel hamburgers en ijsjes voor Lucs verjaardag.
Op paaszondag gaat het terug naar Byron Bay.  Daar wachten ons een confortabel bed en een hongerige kat.  Het wordt nog een late avond : via radio sporza en de site van het nieuwsblad volgen we de ronde van Vlaanderen live tot na middernacht.  Leve de vooruitgang ! 

Aan diezelfde computer wordt nu dit verslagje getypt.   Geniet maar van die heerlijke lentedagen! 

Tot binnenkort.Christelle en Luc.

04:11 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-03-07

foto's 21/02 t.e.m.18/03/07

Circular Quay - Queen Elisabeth 2

Picture christelle 001sm

The Rocks - oude opslagplaatsen

Picture christelle 002sm

The City

Picture christelle 003sm

zicht vanop de ferry

Picture christelle 004sm

een typische stadsferryboot

Picture christelle 005sm

straatmasseurs in Chinatown

Picture christelle 006sm
 
Victoria Building Shopping Mall 

Picture christelle 007sm

Victoria Building Herentoilet

Picture christelle 008sm

The Opera House

Picture christelle 009s

Olympic Park : zo groot is Ian Thorpe

Picture christelle 010s

Sydney : Olympic Pool

Picture christelle 011s

Bondi Beach : het zwembad

Picture christelle 012s

reuzengoamma (1,5m)

Picture christelle 013s

Port Stephens

Picture christelle 014s

Rosie, het kangoeroeweesje in haar namaakbuidel

Picture christelle 015s

scherpe melktandjes

Picture christelle 016s

wachten op de ferry

Picture christelle 017s

Australische meatpie

Picture christelle 018s

Hawksnest motorfest

Picture christelle 019s

Lucs droomauto(jaguar) en droomvrouw

Picture christelle 020s

de zandduinen van Myall lakes (Luc)

Picture christelle 021s

idem (Christelle)

Picture christelle 022s

de weg vragen

Picture christelle 023s

3 u voor 20 km! Bedankt!

Picture christelle 025s

de weg gevonden!

Picturechristelle024 (Small)

niet altijd zon, hoor!

Picture christelle 026s

ontbijt op de pier (Manning River)

Picture christelle 027s

cinema in Port Macquarie

Picture christelle 028s

drogen na een overstroomde nacht

Picture christelle 029s

 

05:42 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-03-07

Australie : 9/02/07 t.e.m 17/03/07

Tasmanie (Hobart - Snug - Adventure bay - Snug - Hobart) (250 km)

 

De dagen voor onze vlucht naar Sydney brengen we door op ongerept Bruny Island, onder de kust van Tasmanie.  Er wonen amper mensen maar wel veel pinguins.   We kamperen bij een boerderij.  Elke ochtend en avond krijgen we bezoek van zeldzame witte kangoeroes, net de paashaas.  Het strand is voor ons alleen.

We zijn net op tijd terug in Hobart voor het Australische triathlonkampioenschap en voor de Wooden Boat Show waar honderden houten zeilschepen voor anker liggen.  We bezoeken Duyfken, een Nederlands scheepje uit 1600, dat Terra Australis als eerste op de kaart zette.  En Christelle gaat bij de kapster.

 

Sydney

 

In de luchthaven van Sydney halen we de fietsen uit de dozen en even later zitten we met pak en zak en fietsen op de stadstrein.  Buiten de spits kan je je fiets overal gratis meenemen.   We vinden een leuk backpackershotelletje in Kings Cross, in een boomrijke laan vol terrasjes op een boogscheut van het centrum.   De straat staat vol camionnetjes, for sale, van jongeren die hun trip rond Australie er op hebben zitten.

De volgende dagen worden een citytrip in een warm en vochtig Sydney.  Elke avond onweer !   Sydney strekt zich uit rond een diepe baai van wel 20 km inland. De voorsteden strekken zich uit tot aan de voet van de Blue Mountains 50 km naar het westen.  Het zuidelijk en noordelijk stadsdeel worden verbonden door de Harbour Bridge.  Bij die brug bevinden zich ook de City met de vele wolkenkrabbers en de oude historische haven van Circular Quay - vertrekpunt van alle veerboten - met het Opera House.

Je leest het allemaal veel beter in een gids maar Sydney Harbour is echt majestueus vanop de ferry naar Manly Beach ( het plaatselijke Blankenberge ).

Je ziet de stalen Harbour Bridge, het Opera House, architectonisch wonder, de skyline van het businessdistrict en duizenden scheepjes, van de kleinste zelboot tot het grootste cruiseschip ter wereld.  

De stad telt 5 miljoen inwoners en de shoppingmalls zijn dan ook indrukwekkend met als hoogtepunt de Queen Victoria Building, een perfect gerestaureerd winkelcentrum uit 1890. 

We fietsen ook naar het Olympisch park van Sydney 2000 om er net als Ian Thorpe te zwemmen in het snelste bad ter wereld.

Ons hoterl blijkt 's avonds in een bloeiende rosse buurt te liggen.

 

New South Wales ( Katoomba - Richmond - Gosford - Avoca Beach - The Entrance - Swansea - Stockton - Anna Bay - Nelson Bay - Hawks Nest -Myall lakes nat. park - Seal Rock - Booti Booti nat. park - Taree - Laurieton - Port Macquarie) (600 km)

 

Vanuit Sydney gaat het per trein naar Katoomba in de Blue Mountains.  De eucalyptussen scheiden een fijne olie af die verdampt tot een blauwe mist, vandaar de blauwe bergen.  

Wij zien alleen maar mist en regen en na 2 dagen dalen we 1000 m richting noorden door uitgestrekte boomgaarden.   Aan stalletjes eten we verse appeltaart en plukvers fruit.   Het wordt hier al wat vroeger donker ( herfst!) en als een camping niet meer blijkt te bestaan mogen we in 't pikkedonker nog 2 uur onze weg zoeken naar het volgend dorp.

Vanaf nu gaat het langs de oostkust noordwaarts richting Brisbane, de zon achterna.  We vermijden zoveel mogelijk de drukke Pacific Highway en tot aan het Myall lakes national park  rijden we door chique badplaatsjes die verdacht veel op Knokke lijken.

In Anna Bay nemen we een regenrustdag.  Luc leert er Texas-Hold'em poker en een onverlaat steelt zijn mooiste fiets t-shirt nat van de wasdraad.  Christelle speelt met Rosi, het kangoeroeweesje en een andere onverlaat steelt haar fietsvlaggetje.

We eten heerlijke Australische meatpie, bladerdeeg met vlees( ? ) gevuld, mattentaartformaat bij de Australische kampioen piebakker.

In Nelson Bay nemen we een  oude ferry om de Port Stephens Bay over te steken en we worden vergezeld door enkele dolfijnen.

We kamperen een paar dagen in het Myall lakes nat. park, een lappendeken van meren van de oceaan gescheiden door indrukwekkend zandduinen, net de Sahara.  Hier zijn alleen bushcampings en we moeten al ons drinkwater meesleuren.   Onze filter is kapot en we gebruiken chloortabletten om het water te zuiveren.  Op een zonnige dag smaakt zo'n kruik naar een slok uit een warme jacuzzi.  We zwoegen er ook 3 uur voor 20 km over een volstrekt onberijdbare trail, ons aangeraden door een bushranger zonder fietservaring.

Maar we krijgen wel bezoek van onze eerste dingo en  een reuzenhagedis.

Nu gaat het door de vruchtbare Manning vallei naar Port Macquarie.  Vreemd hoe hier stilaan de tropische plantengroei begint met citrus- en bananenbomen en veel regen en hoe 100 km in het binnenland de droogte wanhopige boeren tot zelfmoord dreigt.

's Avonds picknicken bij de tent onder de palmen langs de brede Manning rivier, net de Nijl.

Plots een magisch moment, als twee dolfijnen rustig stroomopwaarts langs de oever zwemmen onder de beginnende sterrenhemel. 

Op de pechstrook (fietspad?) van de Highway - hier mag dat - fietsen we door naar Port Macquarie. Het is weer zomer en de stranden en het stadje, het lijkt wel Spanje lang geleden, nodigen uit om even te blijven hangen en dit verslagje te schrijven op een terrasje bij een koffie.

07:41 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-02-07

Foto's Tasmanië 25/01 tot 18/02/07

100_1362

Tasmaans duiveltje

 

100_1376

Wombat in het Trawunna Wildlife center

 

100_1389

Volgend jaar damesvoetbal

 

100_1394

Het heuvelland van Midden-Tasmanie

100_1409

Emoes bij Cradle Mountain national park

100_1424

Dove Lake bij Cradle Mountain

100_1414

Wachten op beter weer

100_1444

Dwergkangoeroe in het regenwoud

100_1458

Hansons Look Out - Cradle Mountain

100_1469

Idem

100_1478

Op weg naar Rosebery over onbewoonde Middle Plains

100_1488

Strahan

100_1512

Queenstowns vergane glorie

100_1514

Het maanlandschap bij de kopermijnen van Queenstown

100_1548

Lake St.Clair - nat.park : de meren

100_1558

Een raaf (?) met Belgische trekjes

100_1577

Een kookaburra - jong (niet zo klein als het lijkt)

100_1608

Eeuwenoude reuzen in Mount Fields nat. park

 

100_1609

Idem

100_1626

Hobart - Wooden boat festival : Duyfken uit Holland (1606)

100_1632

Rare jongens, die Britten

100_1657

Bruny : The Neck tussen North and South Island

100_1671

De paashaas of een zeldzame witte Bruny kangoeroe 's ochtends aan de tent

100_1689

Een typische fietsersmaaltijd

100_1711

Het Australisch kampioenschap Triatlon in Hobart.  Dat mochten we niet missen.

 

Met dank aan Dirk!



15:54 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

11-02-07

Tasmanie : 21/01 t.e.m. 09/02/2007

Tasmanie : the North and the West (21/01 t.e.m. 09/02/2007)St.Helens - Derby - Myrtle Bank - Launceston - Deloraine - Mole Creek - Gowrie Park - Cradle Valley nat. park - Rosebery - Strahan - Lake Burburry - Lake st.Clair nat. park - Wayatinah - Mt. Field nat. park (840 km waarvan 420 bergop en de rest met tegenwind)

 

Het noorden :De benefitavond voor de bushfireslachtoffers, met de enige echte Blues Brothers, gaat uiteindelijk toch door in de Townhall en we swingen de pannen van het dak tot jolijt van de plaatselijke bevolking.

De volgende dag schijnt de zon. Vanaf nu wordt het serieus : we rijden tegen de eeuwig blazende Roaring Forties in naar het westen. Na de laatste grotere stad, Launceston, passeren we de ene vruchtbare vallei na de andere. Telkens een rivier en een boerderij met alpenweiden en koeien of schapen. Na elk dal volgt een heuvel met regenwoud, meestal een viertal kilometer klimmen zoals in de Ardennnen. Omdat we mondvoorraad voor verschillende dagen meezeulen kan dat tellen.

Er is bijna geen verkeer en dorpjes en zeker winkels worden steeds schaarser. We kamperen op picknickplaatsen. Bij Myrtle Banks speelt er 's avonds een familie platypusjes in de rivier achter onze tent.

We bezoeken het Trawunna wildlife park waar ze onderzoek doen naar de Tasmaanse devils. Dit was te zien op Discovery Channel en National Geographic. Ze zijn ook een opvangcentrum voor gewond wild en jonge weesdiertjes : koala's, wombats, devils, wallabies, vogels, enz.

 

Het westen :Nu gaat het richting Cradle Mountain nat. park. Zoals de naam het laat vermoeden wordt het klimmen. We overbruggen een hoogteverschil van 1000 m door het regenwoud.

Dan fietsen we op een hoogvlakte met meren en bergpieken en veeel wind. Het wordt steeds kouder en het begint ook nog te regenen. Gelukkig vinden we een houten hut op de parkcamping want het regent 24 uur onafgebroken en de temperatuur gaat onder nul. We vullen de tijd met lezen voor de reusachtige open haard in de kampkeuken waarvoor we zelf hout hakken. Als de zon terug komt doen we een paar tracks langs de meren en over een bergkam maar fietsen vinden we toch leuker.

Nu duiken we weer naar beneden richting westkust. Neem dat gerust letterlijk met 55 kg fiets onder je is dalen de kick! Persoonlijk record : c 74 km/u l 83 km/u.

Dit was ooit een bloeiende mijnstreek (tin, koper) maar nu zijn er alleen nog een paar ghosttowns. Zeehan , bvb., telde ooit tienduizenden inwoners, 26 hotels en het grootste theater van het zuidelijk halfrond. Nu staat alles leeg. De kapperszaak lijkt een balzaal, de tv-shop vult amper 3 rekken van een ex- supermarkt.

2 dagen later staan we in Strahan, aan zee, met prachtig weer. Met 120 inwoners de grootste havenstad langs de westkust. Dit is de monding van de machtige Gordonriver langs waar het regenwoud werd leeggeroofd.

De Huonpine heeft een heel primitief voortplantingssysteem, dus moet hij zo lang mogelijk blijven leven, liefst een paar 1000 jaar. Dat doet hij door zijn hout te impregneren met olie, goed tegen insekten en het kan gewoon niet rotten.Dat ontdekten de zeevaarders ook en zo tekende de woudreus meteen zijn doodsvonnis.De strijd tegen ontbossing tussen machtige houtfirma's en milieubeschermers woedt hier nog volop.

We klimmen via Queenstown naar lake St.Clair nat. park. Queenstown is een monument van milieuvervuiling : tientallen jaren zwaveluitstoot van een kopersmelterij zorgde voor een maanlandschap kilometers in het rond.

We doen er boodschappen want we zullen lange tijd geen dorpen meer zien en geladen als pakezels klimmen we weer naar het hoogplateau. Het is er goed weer, een wonder in een streek waar het 330 dagen per jaar regent, 5 keer meer dan in Belgie ! We worden belaagd door horden steekvliegen en muggen die het verschil tussen dag en nacht niet schijnen te kennen. We koken nu vaak rijst met gedroogde erwten en drinken rivierwater.

Lake St.Clair nat. park : een rustdag met wat wandelen en 's nachts bezoekjes van hongerige possums aan onze tent. De vuilnisbakdeksels zijn verzwaard met bakstenen tegen deze plunderaars. Eindelijk weer een lekkere douche en we verzorgen onze zadelpijnbillen.

We dalen nu richting zuidoosten en drinken koffie in de lodge van Tanaleah. Dit stadje met pastelkleurige huizen, zo uit Edward Scissorhands, haalde de krant tot in Belgie. In de middle of nowhere werd hier in de jaren zestig een dam met waterkrachtcentrale gebouwd. Toen die klaar was trokken alle arbeiders weg en uiteindelijk kocht een rijkaard vorig jaar het hele dorp met school, bank, sporthal, policestation, kerk en alle huizen. Hij maakt er nu een luxe-wildernis-resort van.

We overnachten weer aan een meer. De campers schijnen ons allemaal te kennen. De meesten zagen ons wel al eens zwoegen onderweg. Die gasten rijden overigens met stevige bakken : dat gaat hier van een kleine audi A4 4.2 l tot een 4x4 ford 7.6 l turbo diesel...De rijtaks is hier minimaal.

De volgende dag houden we een rustdag in Mt.Field nat. park. Hier geen meer maar wel mooie watervallen en vooral de Big Tree Walk : kaarsrechte gombomen van 80 m hoog. De hoogste bloeiende hardhoutbomen ter wereld. De Amerikaanse redwood is hoger (100m) maar die is van zachthout en draagt kegels. (staat in onze gids)

We vinden er ook onze nieuwe vrienden terug, een Berlijns fietskoppel dat dezelfde route volgt. Die maken ons warm voor een fietsreis rond Ijsland. Christelle ziet het na een fles Tasmaanse wijn al helemaal zitten.

De volgende dag dalen we verder af naar Hobart, een wereldstad na al die leegte. De Giro de Tasmania is verreden, de cirkel is rond. Tijd om de supermarkt te plunderen op zoek naar vers fruit en fish and chips te gaan eten en dit verslagje te schrijven.

Groetjes Christelle en Luc.

07:06 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Tasmanie 21/01 t.e.m. 09/02/2007

Tasmanie : the North and the West (21/01 t.e.m. 09/02/2007)St.Helens - Derby - Myrtle Bank - Launceston - Deloraine - Mole Creek - Gowrie Park - Cradle Valley nat. park - Rosebery - Strahan - Lake Burburry - Lake st.Clair nat. park - Wayatinah - Mt. Field nat. park (840 km waarvan 420 bergop en de rest met tegenwind)Het noorden :De benefitavond voor de bushfireslachtoffers, met de enige echte Blues Brothers, gaat uiteindelijk toch door in de Townhall en we swingen de pannen van het dak tot jolijt van de plaatselijke bevolking.De volgende dag schijnt de zon. Vanaf nu wordt het serieus : we rijden tegen de eeuwig blazende Roaring Forties in naar het westen. Na de laatste grotere stad, Launceston, passeren we de ene vruchtbare vallei na de andere. Telkens een rivier en een boerderij met alpenweiden en koeien of schapen. Na elk dal volgt een heuvel met regenwoud, meestal een viertal kilometer klimmen zoals in de Ardennnen. Omdat we mondvoorraad voor verschillende dagen meezeulen kan dat tellen. Er is bijna geen verkeer en dorpjes en zeker winkels worden steeds schaarser. We kamperen op picknickplaatsen. Bij Myrtle Banks speelt er 's avonds een familie platypusjes in de rivier achter onze tent. We bezoeken het Trawunna wildlife park waar ze onderzoek doen naar de Tasmaanse devils. Dit was te zien op Discovery Channel en National Geographic. Ze zijn ook een opvangcentrum voor gewond wild en jonge weesdiertjes : koala's, wombats, devils, wallabies, vogels, enz.Het westen :Nu gaat het richting Cradle Mountain nat. park. Zoals de naam het laat vermoeden wordt het klimmen. We overbruggen een hoogteverschil van 1000 m door het regenwoud. Dan fietsen we op een hoogvlakte met meren en bergpieken en veeel wind. Het wordt steeds kouder en het begint ook nog te regenen. Gelukkig vinden we een houten hut op de parkcamping want het regent 24 uur onafgebroken en de temperatuur gaat onder nul. We vullen de tijd met lezen voor de reusachtige open haard in de kampkeuken waarvoor we zelf hout hakken. Als de zon terug komt doen we een paar tracks langs de meren en over een bergkam maar fietsen vinden we toch leuker. Nu duiken we weer naar beneden richting westkust. Neem dat gerust letterlijk met 55 kg fiets onder je is dalen de kick! Persoonlijk record : c 74 km/u l 83 km/u.Dit was ooit een bloeiende mijnstreek (tin, koper) maar nu zijn er alleen nog een paar ghosttowns. Zeehan , bvb., telde ooit tienduizenden inwoners, 26 hotels en het grootste theater van het zuidelijk halfrond. Nu staat alles leeg. De kapperszaak lijkt een balzaal, de tv-shop vult amper 3 rekken van een ex- supermarkt.2 dagen later staan we in Strahan, aan zee, met prachtig weer. Met 120 inwoners de grootste havenstad langs de westkust. Dit is de monding van de machtige Gordonriver langs waar het regenwoud werd leeggeroofd.De Huonpine heeft een heel primitief voortplantingssysteem, dus moet hij zo lang mogelijk blijven leven, liefst een paar 1000 jaar. Dat doet hij door zijn hout te impregneren met olie, goed tegen insekten en het kan gewoon niet rotten.Dat ontdekten de zeevaarders ook en zo tekende de woudreus meteen zijn doodsvonnis.De strijd tegen ontbossing tussen machtige houtfirma's en milieubeschermers woedt hier nog volop.We klimmen via Queenstown naar lake St.Clair nat. park. Queenstown is een monument van milieuvervuiling : tientallen jaren zwaveluitstoot van een kopersmelterij zorgde voor een maanlandschap kilometers in het rond.We doen er boodschappen want we zullen lange tijd geen dorpen meer zien en geladen als pakezels klimmen we weer naar het hoogplateau. Het is er goed weer, een wonder in een streek waar het 330 dagen per jaar regent, 5 keer meer dan in Belgie ! We worden belaagd door horden steekvliegen en muggen die het verschil tussen dag en nacht niet schijnen te kennen. We koken nu vaak rijst met gedroogde erwten en drinken rivierwater.Lake St.Clair nat. park : een rustdag met wat wandelen en 's nachts bezoekjes van hongerige possums aan onze tent. De vuilnisbakdeksels zijn verzwaard met bakstenen tegen deze plunderaars. Eindelijk weer een lekkere douche en we verzorgen onze zadelpijnbillen. We dalen nu richting zuidoosten en drinken koffie in de lodge van Tanaleah. Dit stadje met pastelkleurige huizen, zo uit Edward Scissorhands, haalde de krant tot in Belgie. In de middle of nowhere werd hier in de jaren zestig een dam met waterkrachtcentrale gebouwd. Toen die klaar was trokken alle arbeiders weg en uiteindelijk kocht een rijkaard vorig jaar het hele dorp met school, bank, sporthal, policestation, kerk en alle huizen. Hij maakt er nu een luxe-wildernis-resort van.We overnachten weer aan een meer. De campers schijnen ons allemaal te kennen. De meesten zagen ons wel al eens zwoegen onderweg. Die gasten rijden overigens met stevige bakken : dat gaat hier van een kleine audi A4 4.2 l tot een 4x4 ford 7.6 l turbo diesel...De rijtaks is hier minimaal.De volgende dag houden we een rustdag in Mt.Field nat. park. Hier geen meer maar wel mooie watervallen en vooral de Big Tree Walk : kaarsrechte gombomen van 80 m hoog. De hoogste bloeiende hardhoutbomen ter wereld. De Amerikaanse redwood is hoger (100m) maar die is van zachthout en draagt kegels. (staat in onze gids) We vinden er ook onze nieuwe vrienden terug, een Berlijns fietskoppel dat dezelfde route volgt. Die maken ons warm voor een fietsreis rond Ijsland. Christelle ziet het na een fles Tasmaanse wijn al helemaal zitten. De volgende dag dalen we verder af naar Hobart, een wereldstad na al die leegte. De Giro de Tasmania is verreden, de cirkel is rond. Tijd om de supoermarkt te plunderen op zoek naar vers fruit en fish and chips te gaan eten en dit verslagje te schrijven.groetjes Christelle en Luc.

07:00 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-07

foto's Tasmanie 01/01 t.e.m. 24/01/07

oude kogelfabriek in Melbourne Central Shopping Mall : oud in nieuw

Picture christelle 023sm

Melbourne : oud en nieuw

Picture christelle 037sm

idem

Picture christelle 040sm

nieuwjaarsparty op Federation Square

Picture christelle 046sm

Hobart ; deelnemers aan de beruchte zeilrace Sydney - Hobart

Picture christelle 051sm

Jerre, Steven, eat your heart out : Bar Celona Hobart

Picture christelle 056sm

Richmond : de oudste brug van Australie, 1823

Picture christelle 065sm

de eierleggende miereneter Echidna zomaar langs de weg

Picture christelle 091sm

idem

Picture christelle 088s

jonge papegaai uit het nest gevallen

Picture christelle 097sm

de celblokken in Port  Arthurs strafkolonie

Picture christelle 114sm
 

officierscottage Port Arthur

dyn006_original_428_321_pjpeg_2547941_afdcf9e656133646675893a932526f8e[1]

centrale gevangenis Port Arthur

Picture christelle 128sm

picknick

Picture christelle 140sm

Break-me-neck hill

Picture christelle 146sm

dreigende jaargetijden in Swansea (Oostkust)

Picture christelle 157sm

hier moeten we over

Picture christelle 167sm

op de veerboot

Picture christelle 169sm

eerst hard werken

Picture christelle 172sm

dan de view : Wineglass Bay (Freycinet Nat. Park)

Picture christelle 182sm

idem

Picture christelle 185sm

dan de beloning

Picture christelle 195sm

Coles Bay : The Freycinet Lodge (oostkust)

Picture christelle 196sm

Bicheno : crayfishboten (kreeftenvissers)

Picture christelle 213sm

bushfire St.Helens

Picture christelle 237sm

Weldborough Pass 600 m

Picture christelle 243sm

boven

Picture christelle 254sm

bushfire Scamander : 20 km verwoesting langs de weg

Picture christelle 240sm

 

09:16 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-01-07

Tasmanie : 01/01/07 t.e.m. 20/01/07

Tasmanie : 1 januari t.e.m. 20 januari 2007

Hobart - Richmond - Eaglehawk Neck - Port Arthur - Hobart - Triabunna - Swansea - Coles Bay - Bicheno - St. Helens (600 km)

 

Tasmanie, een eiland 2 keer zo groot als Belgie, ligt zo'n 300 km ten zuiden van Melbourne in de stormachtige Southern Ocean.  

De kust is prachtig, een opeenvolging van witte stranden en rotsachtige inhammen met het zuiverste water van de planeet. 

Het bergachtige binnenland, vooral het westen, bestaat voor een groot deel uit ondoordringbare wildernis met gematigd oerbos, rotsen, meren en wilde rivieren.
Het regent hier heel wat meer dan op het vasteland en de roaring 40s (beruchte winden op de 40 ste breedtegraad) zorgen voor Belgisch Ardennenweer.
Tasmanie is het toevluchtsoord van heel wat bedreigde Australische diersoorten.   Er zijn 2 monotremen ( eierleggende zoogdieren) : de echnida, een miereneter, en de platypus, het vogelbekdier. 

De bekende Tasmaanse duivel is het enige vleesetende buideldier maar helaas met uitsterven bedreigd door een agressieve, besmettelijke kanker.  De Tasmaanse tijger ( een soort gestreepte wolf) werd al eerder uitgeroeid in 1936. 

Overal langs de kust zwemmen pinguins en dolfijnen en in de wouden staan Huon pines (ceders) van 2000 jaar oud.
Tasmanie telt 480 000 inwoners waarvan 300 000 in Hobart en Launceston, de enige steden van betekenis.  Het binnenland is zo goed als onbewoond en er zijn vele nationale parken.
Raar maar waar : Australie werd vanuit Tasmanie gekoloniseerd.
De Engelsen gebruikten het eiland als een strafkolonie vanaf 1800. 
De aboriginals op het eiland werden overigens tot de laatste man uitgeroeid.
Tot op de dag van vandaag woedt er hier een hevige strijd tussen natuurbeschermers en de hout- en mijnindustrie die de oerbossen kappen (logging) en zeer vervuilende tin -,zilver -, koper - en loodmijnen uitbaten.

 

Hobart - Port Arthur - Hobart

 

Van de vlucht Melbourne - Hobart  en onze aankomst weet Luc niet veel meer.  Hij vierde de eerste dagen van het nieuwe jaar met hoge koorts.   Er kwam zelfs een taxi aan te pas om de 6 km van de airport naar de camping te overbruggen want fietsen lukte niet meer.
Hobart was in feeststemming.  De beruchte jaarlijkse Sydney- Hobart zeilrace was net afgelopen en de haven lag vol met race-zeiljachten.  We aten er fish and chips in het gezelschap van een spelende zeehond en verbroederden met de zeilers.  We gaan trouwens een zeilboot kopen...misschien.
De oude havengebouwen waren ook zeer de moeite waard.

Luc weer gezond en dus de fiets op.
Via Richmond, een historisch stadje zo weggeplukt uit oud Engeland, reden we naar Eaglehawks Neck. 

Dat is de honderd meter brede verbinding naar het zuidoostelijk schiereiland waarop Port Arthur, de strafkolonie, stond.  Over de hele breedte waren woeste honden vastgeketend zodat niemand kon ontsnappen.   We bleven er wegens storm en regen 2 dagen gekluisterd in onze tent.

Dan Port Arthur ; 75 000 Engelse en Ierse convicts (veroordeelden) werden naar Tasmanie verbannen en een groot deel passeerde hier.   De kolonie groeide uit tot een bloeiende gemeenschap, met houtzagerij, scheepswerf, boerderij, bakkerij, kleermakerij en mooie gebouwen voor de stafleden.  Maar het bleef een living hell voor de dwangarbeiders die bij bosjes stierven.  

Na 100 jaar verval is het nu een soort Bokrijk waar blanke Australiers in de archieven naar hun voorouders  komen zoeken.
In 1996 vermoordde een gewapende gek er zomaar 35 mensen in de cafetaria.   De Australische wapenwetgeving is ondertussen aangepast. 

 
Hobart - St. - Helens (oostkust)

 

Vanuit Port Arthur zouden we via de oostkust naar boven rijden maar een kapotte gripshift en zadelpen (Luc) en achterrem (Christelle) zorgden voor een omweg van 120 km terug naar Hobart naar de prima fietswinkel van Ray Appleby, oud-wielrenner.
Dan reden we toch langs de oostkust naar het noorden.   Dat viel niet mee.  Eerst stormwind op kop, we zagen een caravan omwaaien, en dan 3 heuvels, waaronder Break-me-neck Hill, de naam zegt genoeg.  
Via Triabunna en Swansea, vissersdorpjes van een paar straten, en een veerpontje bereikten we Coles Bay.
Dit haventje ligt vol plezierbootjes.   Iedereen schijnt hier wel een 4X4 -drive met een boot erachteraan te bezitten.  Vissen is de nationale sport.  Coles Bay is de poort naar het Freycinet National Park.  
We bleven er een kleine week en deden er een trek over de roze granieten Hazards naar "magnificent, stunningly clear, spectacular, famously beautiful, pure white sand, ..."en nationale toerisme trots Wineglass Bay.   We namen de pijnlijke stijve benen achteraf er graag bij.   Fietsen is duidelijk niet hetzelfde als stappen. 
Daarna reden we verder door naar St. Helens. De streek hier werd zwaar getroffen door bushfires in december.  We fietsten uren door zwartgeblakerd woud met hier en daar een afgebrande farm.  
Nu zitten we alweer 2 dagen vast in datzelfde St. Helens waar het onophoudelijk regent.  Een benefietdag voor de slachtoffers van de droogte en de branden met houthakkerswedstrijden en een concert valt, o ironie, in het water.
Enfin, zo hadden we tijd om nog eens een verslagje te schrijven. Foto's hopelijk in Launceston op een betere computer. Groetjes aan iedereen en alle nieuwtjes uit Belgie zijn zeer welkom.
Christelle en Luc. 

 

06:13 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-01-07

Australie 11/12 tot 31/12

Warrnambool - Peterborough - Port Campbell - Lavers Hill - Apollo bay - Lorne - Torquay - Geelong - Melbourne (450 km)

 

De GREAT OCEAN ROAD staat bekend als een van de mooiste kustwegen van de wereld.   Steile rotswanden wisselen af met  prachtige stranden waar groene heuvels tot aan de azuurblauwe zee reiken.

Wij reden de road van west naar oost en hebben er ruim onze tijd voor genomen.

De weg werd aangelegd door teruggekeerde werkeloze soldaten na WO I.

De kust staat hier bekend als de Shipwreck Coast : meer dan 160 schepen rusten hier op de zeebodem.   De 19 de eeuwse zeilboten, meestal op weg tussen Engeland en Sydney en omgekeerd ( een reis van 3 maanden) waren niet opgewassen tegen de stormwinden, stromingen en rotsklippen van de Bass Strait.

Onze stopplaatsen, dorpjes van een paar 100 inwoners, waren vroeger de enige schuilplaatsen voor schepen, meestal aan een riviertje gelegen.

 

We vertrekken in 2 keer uit Warrnambool.  De 1 ste dag met stormachtige rugwind, maar een gebarsten velg zorgt ervoor dat we na een paar uur kunnen terugvechten tegen de wind.  De 2 de dag, met een nieuw achterwiel, staat er uiteraard wind op kop.

Vanaf Peterborough wordt het echt genieten.  Onze tent staat voor het eerst op groen gras.  Het regent hier af en toe !   Het landschap wordt steeds spectaculairder.   De zee beeldhouwt de kalkstenen kust tot kunstwerken : the Arch, the London Bridge, the Grotto, the Twelve Apostles, the Bay of Islands, ...

Er komt een keiharde klim naar Lavers Hill en we moeten al ons eten meesleuren wegens niks daarboven.

Apollo Bay heeft prachtige stranden en heerlijke terrasjes waar we graag blijven plakken.  Dan gaat het tot Lorne langs de nu heel bochtige in de kliffen uitgehakte road.  We blijven hangen in Lorne en genieten van de vakantiesfeer tot de campingprijzen van de ene dag op de andere (24 december : grote vakantie!)  verdriedubbelen.

We rijden verder naar Bells Beach, de meest legendarische surfbeach van heel Australie, en  het nabijgelegen Torquay, bakermat van Quiksilver en Rip Curl.

Daar blijven we voor de kerst.   Een grote blunder...Alles blijkt potdicht, we hebben haast geen eten, er staat water in de tent, de camping trekt op niks en het hagelt en stormt 2 dagen lang.  We kunnen de tent niet uit en de radio vertelt honderduit over de koudste kerst in 150 jaar.  Merry X-mas !

We eten en warmen ons uiteindelijk bij een Chinees, die vieren tenminste geen kerst.

Dan gaat het richting Geelong waar we de trein nemen naar Melbourne om de resterende 90 km drukke highway te vermijden. 

 

Melbourne :

We vonden een fijne camping op een half uurtje fietsen of bussen van het centrum.  Melbourne, 3,2 miljoen inwoners maar ongelooflijk proper, ligt aan de Port Philip Bay aan de monding van de Yarrastroom.

Tweede kerstdag heet hier Boxing Day en is de start van een ongelooflijke koopjesgekte. We hebben ons niet laten kennen en ze hebben echt alle merken, he!

Vanop de terrasjes langs de Yarra is de Melbourne skyline betoverend. 

Er is Chinatown, het Italiaans kwartier, de hippe Brunswickstraat (onze Dansaert), de Docklands ( de nu tot hip woongebied omgebouwde dokken, zie Barcelona), de hypermoderne Federation square van glas en beton waar geen normaal gebouw tussen staat en St. Kilda, het strand van Sint Anneke van Melbourne.

Voor oudejaarsavond namen we een kamer in Melbourne Airport, stalden daar de fietsen en bagage en namen de pendelbus naar Melbourne voor het vieren van oud en nieuw en het vuurwerk. De eerste januari zouden we immers naar Hobart, Tasmania, vliegen.

 

 

 

 

05:10 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-12-06

foto's Australie 11/12 tot 30/12

Port Fairy : de oude walvishaven

100_0898

The bay of Islands

100_0917

The London Bridge

100_0929

Port Campbell : de camping

100_0935

hier spoelden ooit 2 schipbreukelingen aan

100_0940

The Arch

100_0953

The Twelve Apostles

100_0958

The Great Ocean Road

100_0969

Picknick aan Great Ocean Road

100_0972

op zoek naar Australische Hobbits

100_0991

kamperen langs de rivier in Apollo Bay

100_0996

het strand van Apollo bay

100_1001

dit sleuren wij allemaal mee !

100_1008

Great Ocean Road, rood stipje in 't midden = Christelle

100_1020

mijn papa was een papegaai, mijn mama een duif

100_1027

Melbourne by bijna night

100_1044

Melbourne : Docklands : fietsersbrug

100_1053

Melbourne : de Yarrarivier per fiets

100_1056

 Melbourne : Belgian Beer Cafe ( 1 dollar = 25 Bfr.)

100_1068

Onze beste wensen voor het nieuwe jaar aan iedereen !

03:39 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-12-06

Australie : nog dit (19/12/06)

Nog dit :
- weinig rokers hier : een pakje sigaretten kost hier algauw 7 euro
- de zon staat hier 's middags in het noorden
- ze hebben hier zero coke, een diet coke met de smaak van de echte
- een general store is hier een oase : postkantoor, bank, krantenwinkel, benzinestation, gasflessen, visgerief, eten, drinken, ... het hart van het dorp
- de aanhoudende droogte zorgt voor mega-fires, gewone bushfires die zich aaneen sluiten tot een front van wel 250 km.  Een normaal bushfire is gezond voor de bush en zorgt voor vernieuwing maar deze vuurzeeen verwoesten alles.  Ze creeeren zelfs hun eigen weer en winden en zorgen voor rookhinder op honderden kilometers afstand.
- hoe trager we rijden en hoe meer we zweten, m.a.w. bij de beklimming van elke heuvel, hoe meer vliegen we aantrekken.  De australische vliegen zijn oerstom en we slikken er gemiddeld 2 in per beklimming.
- sinds we in Nelson onze tent per ongeluk naast een slangennest hadden opgesteld, stampen we voor het slapengaan rond als de Gilles van Binche.  Dat schijnt de slangen weg te jagen.
- vergeet frituur Biezeweide, de porties friet in de fish and chips-tent van Port Campbell waren zo groot dat Luc ze niet allemaal opkreeg.  Dat zegt genoeg.
- tot groot genoegen van Christelle zijn hier overal openbare toiletten die piekfijn worden onderhouden, met douches en kleedkamers enz.
- het water loopt hier in een draaikolkje tegen de klok in door de afvoer weg.  Boven de evenaar, bij jullie dus, zou dat omgekeerd moeten zijn.  Laat het weten, he.
- tenzij je een dure prive-arts betaalt, wacht je hier 2 jaar om een gaatje in je tand te laten vullen bij de ziekenfondstandarts.  Leve Belgie.
- we wensen alle kinderen en collega's een fijne laatste schoolweek toe.

________________________________________________________________ 


05:49 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-12-06

Australie 23/11 tot 10/12 deel 1

Australie 23 november tot 10 december

23 tot 27/11 : Kangaroo Island - Mc.Laren Vale (250 km)

Het weer en de wind spelen ons weer parten op weg van KI naar Adelaide.  De ene dag is het hier 42 graden, de volgende amper 17!  De zeebries blaast ons af en toe gewoon van de weg en dus hebben we maar 2 dagen op het strand van Normanville geluierd.

28/11 tot 3/12 : Mc. Laren Vale - Hahndorf - Tanunda - Adelaide (200 km)

We verkenden daarna de Adelaide Hills en de zeer welvarende Barossa Valley.  Rond 1830 zijn hier Lutherse protestanten, vervolgd in Duitsland wegens hun godsdienst, geland.

Die hebben hier wijngaarden aangeplant met ondertussen wereldberoemde namen zoals Jacobs Creek, waar Luc hoogstpersoonlijk geplast heeft...
Er zijn ook olijfgaarden en lavendelvelden en we aten er plukverse kersen en aardbeien.  Toch was alles nog zeer dor en droog.
In Tanunda zagen we een Christmasparade die verdacht veel leek op de reclamestoet van het Halse carnaval.  De kerstman ontvangt de kindjes op zijn troon zoals de sint bij ons.
We beleefden een slapeloze nacht wegens een dreigende bushfire-gloed en dito brandgeur in Mt. Pleasant.
We maakten kennis met de Australische pub, waar je echt op alles kunt wedden en waar de mannen allemaal lid van ZZtop zijn.

4/12 : Adelaide - Mt. Gambier (500 km)

Met de bus naar het oosten, naar het begin van the Great Ocean Road.  Dat stuk binnenland met zijn ronduit vervelende, eindeloze vlakten vol uitgedroogde bush lieten we graag links liggen.

5 tot 11/12 : Mt. Gambier - Warrnambool (220 km)

Nee, dan de kust : uitgestrekte lege stranden langs de Shipwreckcoast (de bodem is hier bezaaid met tientallen Engelse handelsschepen),  verraderlijke riffen en de eeuwige southerlies.
Die southerlies = zuiderwinden en northerlies, ijskoud van Antartica of haardrogerheet vanuit de woestijn zorgen voor 4 seasons in one day.

De walvishaventjes zijn hier sfeervol met terrasjes en fish and chips restaurantjes.  Pas op, vanaf 17 u is het hier net zo leeg als in Halle en alles gesloten.

Geen nood je kan hier tot 20 u op het strand liggen met die lange zomerdagen.

Zwemmen vraag je beter na wegens the great white sharks hier. 

We zagen 4 wilde emoes, net zo groot als struisvogels, tussen de dennenaanplantingen bij Portland.

Daar moesten we ook voortdurend oppassen voor roadtrains, reuzentrucks met tot 4 aanhangers vol boomstammen, die voor niets of niemand stoppen.  Enfin, we leven nog he.

 

Dat we nu dit berichtje intypen komt omdat we nog een dagje vastzitten in Warrnambool. We vlogen vanmorgen met een 70 km/u zuidwesterrugwind richting Melbourne tot we een scheur in de velg van Lucs achterwiel opmerkten.  Dan vochten we 2 uur om terug te keren en nu is het wachten op een nieuw wiel. (Tom Boonen hangt aan het raam bij de fietsenmaker.)Allez groetjes.

 

Bedankt voor alle reacties.

 

 

 

 

 

06:54 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-12-06

foto's Australie 23/11 tot 9/12/06

dat gebeurt met onvoozichtige kangoeroetjes

christelle 001sm

contact met het thuisfront

christelle 002sm

Silver Sands : hier rijden ze gewoon het strand op

christelle 004sm

plaats genoeg

christelle 006sm

wijngaarden in de Barossa

christelle 007sm

'n Duitse herberg in Hahndorf

christelle 008sm

volgende keer ?

christelle 009sm

week van het fruit

christelle 010sm

Christmasparade in Tanunda

christelle 012sm

'n echte Australische verstandige herdershond, Hyena !

christelle 014sm

father X-mas

christelle 013sm

Mariaschool, zijn dit niet de 2 van Kiekenboer ?

christelle 016sm

terrasjesweer in Adelaide

christelle 018sm

kerstsfeer bij 30 graden

christelle 019sm

Blue lake, Mt. Gambier

christelle 020sm

droogte

christelle 021sm

'n typische truck

christelle 022sm

Port Fairy, oostzicht

christelle 023sm

Port Fairy, westzicht

christelle 024sm

Port Fairy, riviermonding

christelle 025sm

Port Fairy, vuurtoren

christelle 026sm

 

07:17 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-11-06

foto's australie/bali 8 t.e.m.22/11/06(deel2)

tot ziens, Bali !

christelle 011sm

deze moest er absoluut bij

christelle 010sm

en deze

christelle 009sm

en deze...

christelle 008sm

1 cm = 40 km - punt balpen wijst naar Kangaroo Island

christelle 012sm

een typisch stadje ( Kingscote)

christelle 001sm

Admirals Arch op Kangaroo Island

christelle 002sm

picknick bij de zeerobben

christelle 003sm

 de remarquable rocks gered

christelle 004sm

Kijk Hyena, die geeft tenminste pootjes !

christelle 005sm

deze heeft in onze voortent gekakt

christelle 006sm

kamperen in Flinders Chase National Park

christelle 007sm

 

04:31 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Australie 1 : 8 nov. tot 22 nov.2006

Australie 1 : 8 nov. t.e.m. 22 nov. 2006

Na een vermoeiende nachtvlucht landden we in Melbourne, waar we, met wat onderhandelen, een goedkope vlucht (fietsen gratis!) naar Adelaide vonden : het beginpunt van onze fietstocht.
Adelaide ligt aan de zuidkust, onderaan in het midden van het continent. November hier is bij ons mei en op dezelfde - weliswaar zuider - breedtegraad als Barcelona betekent dat ideaal fietsweer.

Achtergrondinfo :
Australie is reusachtig : 4000 km van O naar W, 3000 km van Z naar N.
Er wonen amper 20 miljoen mensen, meestal langs de oostkust, waarvan al 7 miljoen in Sydney en Melbourne alleen.
In 1770 ontdekte kapitein Cook de kust, nam Australie in bezit voor Engeland en tekende meteen het doodsvonnis voor de aboriginals, de oorspronkelijke bevolking. 20 jaar later kwamen de eerste bewoners aan, een mengelmoes van arme boeren en tot ballingschap veroordeelde criminelen en politieke gevangenen.  Die begonnen hier een nieuw leven zoals zovelen na hen, nu vooral Aziaten.
Er zijn 3 factoren die Australie en vooral het binnenland, de bush, uitzonderlijk maken :
- planten en dieren zijn al 45 miljoen jaar afgezonderd van de rest van de wereld.
- het extreem droge klimaat met de laatste jaren het volledig uitblijven van de spaarzame regen.
- het continent is zo oud dat alle vruchtbare grond is weggespoeld en weggeblazen. Geen vruchtbare lava, geen eroderende bergen met rivieren of gletsjers die voor nieuwe aarde zorgen.
! Bijkomend probleem : vele inheemse planten werden vervangen door reusachtige graanvelden of weiden.  Het regenwater kan dieper dan vroeger in de bodem doordringen en maakt daar zoutvoorraden los (Australie was ooit zee) die de grond waardeloos maken en de rivieren verzilten.
Australie is verdeeld in staten met elk een eigen regering.

Wij beginnen in South-Australia. We vertrekken vanuit Adelaide zuidwaarts naar de punt van het Fleurieu-schiereiland en Kangaroo Island.

10/11 : Adelaide
Een heel welvarende stad vol nieuwe gebouwen, weinig verkeer, geen vuiltje op de grond, fietspaden, alle jongeren in redelijk belachelijke "little house on the prairie" schooluniformen. Wij kampeerden 7 km van het centrum aan zee.
11/11 : Adelaide - Strathalbyn 80 km - 5 u
Dit wordt afzien : met 50 kg fiets + bagage + proviand wordt elke heuvel een berg. Net uit de stad en al geen huizen meer.  De camping is een cricketveld, onze benen pap en de fish and chips helpen niet.
12/11 - 13/11 : Strathalbyn - Victor Harbor 60 km - 5 u
Nog steeds heuvels. Zeer dor.  Van boerenbuiten naar een ex-walvisvangsthaventje.   Prachtige kust, dus hier rustdag.
14/11 : Victor Harbor - Cape Jervis 64 km - 5 u
Ijskoud, regen, antarctische wind op kop.  's Nachts met alle kleren aan geslapen.
15/11 tot 22/11 : Kangaroo Island 440 km over 8 dagen
Met de ferry naar K.I., een eiland zo groot als Vlaanderen, 4000 inw., 3 dorpjes, 1 reservaat : Flinders Chase National Park.  Voor ons de eerste kennismaking met rantsoenering van eten en drinken wegens de grote afstanden tussen bewoond gebied en geen drinkwater.  Dirt roads (geen asfalt).  Maar vooral, veel dieren... Eerst zagen en roken we vooral veel doodgereden kangoeroes en possums langs de weg, letterlijk tientallen, tot 100kg zware beesten.
Op de camping en in het reservaat : nieuwsgierige kangoeroes tot in de tent, stelende possums, zwermen kleurige papegaaien, zeerobben langs de kust,koala's die de eucalyptusbomen kaal vreten en ongelooflijk : in de schemering bij een poel 2 uiterst zeldzame vogelbekdieren.  Grote hagedissen en 1 zeer giftige tigersnake, gelukkig dood.
Eenzame kapen met vuurtorens en ongerepte gomboomwouden.
1 oud vissersdorpje, Kingscote, met pittoreske winkels en vriendelijke mensen die hier komen vissen in de beste waters van Australie.


Nog dit :

- iedereen drinkt hier zijn eigen regenwater, als er is, het zuiverste ter wereld.  Wij filteren het toch maar.

- van mei tot oktober zwemmen hier elke dag walvissen voor de kust. Wij waren natuurlijk 14 dagen te laat.

- pinguins komen in de schemering aan wal.  Je mag ze niet storen, dus geen foto's.

- overal barbies hier, een roestvrijstalen plaat met gasvuur eronder, waar (dikke) australiers dikke lappen vlees en worst op braden.

- op 2 ijskoude zuidwinddagen na is het hier volop lente t.t.z.een prachtige zomerdag bij ons. 30 graden, blauwe hemel, frisse zeebries.

- alle auto's hebben een roo-bar om kangoeroeschade te beperken.

- wij zijn hier 9 en een half uur voor op jullie : als jullie opstaan gaan wij avondeten.

- de bush biedt weinig voedsel : daarom huppelt de kangoeroe, zo gebruikt hij maar 1/5 van de energie van even zware Europese zoogdieren. De koala heeft hersens ter grootte van een walnoot en beweegt haast niet.  Eveneens om energie te sparen.  Het vogelbekdier is een zoogdier met een snavel en eendenpoten dat eieren legt.

- met water (filter), melkpoeder, muesli, spaghetti en suiker kan je dagen fietsen zonder honger.

- ons dagrecord : 105 km in 5 uur. Rugwind...

- bergop gaat vaak op de 1 -1 tegen 5km/u.  Afstappen en duwen is nog veel zwaarder.

- internet kan gratis in de bib.

-we sleuren kilo's herstelmateriaal mee voor de fietsen.  Helaas, onze gezamenlijke kennis reikt tot het herstellen van een platte band, zoals de Halse wielertoeristen wellicht weten.Hout vasthouden!

 

Tot binnenkort. En nu allen reageren, he!   

02:58 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-11-06

foto's Australie 8 t.e.m. 22/11/06 (deel 1)

aankomst in Adelaide

christelle 001small

fietsen in elkaar sleutelen

christelle 002small

iedere general store is een oase

christelle 003small

idem

christelle 004small

op de dirt road

christelle 005

plaspause

christelle 006small

bergaf

christelle 007

water filteren

8 small

bakken op de barbie

christelle 009small

mm lekker

christelle 010small

echte australische vissers-mates

christelle 011small

pelikanen voeren

christelle 012sm

typische bush- brievenbussen

christelle 013sm

koalamama met baby

christelle 014sm

nieuwsgierige bezoekers

christelle 015sm

possum by night

christelle 016sm

vuurtoren op de kaap

christelle 017sm

 

07:26 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-11-06

Foto's Bali 2, eind oktober

Zicht op de Mount Batur vanuit de slaapkamer.
dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_d2467aa76682f6d888882d6bdcb63f79

Eerst een versterkend ontbijt.

dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_f7a504164f7f62a22722c7b2f14f1147

 

Rijst oogsten en dorsen.

dyn006_original_400_534_jpeg_2547941_df69a2e583d746de4ef52e12baa015a4

 

Alle vuiltjes vliegen weg, de zware rijstkorrels vallen naar beneden.

dyn006_original_400_534_jpeg_2547941_386d87aa4f4997eaa1301aff7b3933c7

 

Rijpe rijstkorrels.

dyn006_original_400_300_jpeg_2547941_43829c11e0f000f6a483df31fa3c2f4e

 

Balineesjes

dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_70c3fea8ac47d512f25eb358ce84cbcd

 

Rijstterrassen bij Ubud.

dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_dcb0045df3e92a6e16b2bddd920d5cf9

 

Rijsttafel in het Café des Artistes.

dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_66cf6313785d9d6c3db54f5064f8aea2

 

Aan het zwembad van Ibah Villas.

dyn006_original_400_300_jpeg_2547941_7d17305828741fab2e42f8fb9502729a

 

Idem

dyn006_original_400_534_jpeg_2547941_5a05c9de350c9b30b7909135dbe7003b

 

Idem

dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_6ebfac597971f79fe8de818207bbd31c

 

Palmbladen als inpakpapier.

dyn006_original_400_534_jpeg_2547941_493187e6b49d28f04e3d0ab47924205b

 

Op de markt.

dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_d6afedac176dba11bbfe999fcf32464d

 

Ja, dit zijn levende biggetjes!

dyn006_original_600_450_jpeg_2547941_6cbc355af2b91e7b503bfae050e5ab0a

 

Apen in Monkey Forest

dyn006_original_400_300_jpeg_2547941_0dde44062333e1eebef9ec2b2a850afc

 

12:07 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-10-06

Bali 2 - eind oktober

We wonen nu voor een paar weken in een huisje in de rijstvelden. Omdat we de "Ronde van Bali" al gereden hebben tijdens een vorige reis, opteren we deze keer voor uitstappen vanuit Ubud, het culturele hart van Bali. Gemakkelijker fietsen ook, zonder fietszakken.

Eerst wat achtergrondinfo : Bali is 1 van de 13 000 eilanden van Indonesie en ligt ongeveer in het midden van de archipel, naast Java. Het is erg klein, ongeveer 70 km in doorsnee, en zeer bergachtig (vulkanen) met de Agung als hoogste piek (meer dan 3000 m). De flanken van de vulkanen zijn bedekt met een ingewikkelde lappendeken van rijstterrassen, een lust voor het oog. De combinatie van uiterst vruchtbare lava en de vele stijgregens zorgen voor een uitbundige en kleurrijke plantengroei.Bali kent een droog- en een regenseizoen.

De Balinezen zijn hindoes maar ze hebben een heel eigen draai gegeven aan die godsdienst. Ze geloven vooral in goede geesten, demonen en spokende voorouders. Die moeten elke dag opnieuw gunstig gestemd worden met prachtige offerandes, muziek en dans. Elk huis, elke straat, elk dorp heeft zijn tempeltjes versierd met prachtig beeldhouwwerk. Overal en altijd ruik je wierook, hoor je de gamelan (gong-orkesten) en zie je de processies in traditionele klederdracht.

Het schilderen en het beeldhouwen hebben zich uitgebreid naar het dagelijkse leven en in elke Balinees schuilt een kunstenaar.De woningen en tuinen in de dorpen zijn parels van architectuur.

Wij zitten, zoals gezegd, in Ubud, een kunstenaarsdorp waar ook heel wat buitenlandse artiesten permanent verblijven. Dirk en Nadia hadden hier tijdens hun verblijf een leuke bungalow gevonden verhuurd door June, een wat oudere Australische dame. We hebben zelfs een huishoudster, Made, die voor het ontbijt (bananenpannenkoeken met fruitsla) en de was en de plas zorgt. Klinkt wat koloniaal maar we soigneren haar, hoor.Enig nadeel : geen zwembad, maar dat lossen we op door bij de luxehotels in de omgeving te gaan zwemmen.

Eten is hier een feest. Er is hier een unieke mix ontstaan met Balinese, Vietnamese, Thaise, Indische, Franse en zelfs Belgische invloeden. De enorme verscheidenheid aan vruchten (fruitsappen!), groenten en het gebruik van gemalen, geroosterde, gestampte, geplette,...maar vooral altijd verse specerijen zorgen voor een ongelooflijk palet van geuren en smaken!

Tussendoor fietsen we nog af en toe ook, onder een loden tropenzon in een vochtige hitte. Ofwel naar het noorden, bergop richting vulkanen; ofwel horizontaal over de vulkaanflank, met telkens scherpe afdalingen en klimmetjes vanwege de vele riviertjes die naar beneden stromen en dalletjes vormen.Enfin, het lijkt erger dan het is, je moet alleen veel drinken. We hebben bovendien geluk dat het regenseizoen, van oktober tot april, dit jaar wat op zich laat wachten. We vragen ons overigens af waarom we hier op zoek gaan naar het goeie weer als in Belgie toch alle records gebroken worden!

Tot binnenkort vanuit Australie.

Nog dit :- er zijn nog veel betere surfstranden dan Kuta, maar die golven kunnen wij helaas niet de baas.

- Bali was een Nederlandse kolonie tot 1949. - laatste uitbarsting Agung : 1963 - 2000 doden.- bloemen : hibiscus, bougainvillea, poinsettia, oleander,jasmijn, waterlelie, aster, roos, begonia, hydrangea en duizenden orchideeen.- fruit : ramboetan, mangosteen, lychee, mango, banaan, papaya, meloen, limoen, ananas,...-er zijn slechts 4 voornamen op Bali : jongen of meisje, het eerste kind van elk gezin heet Wayan, dan Made, dan Nyoman en tenslotte Ketut. De vijfde heet weer Wayan. Ze gebruiken veel bijnamen naar het schijnt.- de gemiddelde Indonesier verdient 25 000 roepies per dag, dat is 2 euro. - een nacht in een tophotel, vb. Amandari, Four seasons,...begint vanaf 400 euro tot 3000 en meer.- op de muren van onze kamers zitten overal hagedisjes, geliefde huisdieren die de muggen opruimen maar ook veel kakjes laten vallen.- honden worden hier beschouwd als bezeten door boze geesten en ook zo behandeld. En wij missen Hyena en Piaf!!!-voor wie 't ook eens wil proberen : Junias house - Ubud : 20 euro/nacht.Masa Inn - Kuta : 20 euro/nacht. Zwembad en aircon.Restaurants Kuta : Poppies, Kopipot.Restaurants Ubud : Casa luna, cafe Wayan, cafe des artistes, Dragonfly,...Allen ongeveer 15 euro voor een top-etentje voor 2.In een gewone warung eet je voor 1 euro een mie goreng ( rijstspaghetti) of nasi goreng (gebakken rijst) met ei, groenten en (een beetje) kip.-zwembaden Ubud : Ibah villas( 5 euro pp/dag), Ubud bungalows (1 euro pp/dag).-!!!!Opgelet!!!! Pruikenmaker Smet, Boom, heeft een originele manier om geld uit te sparen voor jou en vooral voor hem. Elke 3 weken stuurt hij een koppel met een valies vol mensenhaar naar het goedkope arbeidersparadijs Ubud. Gratis verblijf in Ubud bungalows en 1 ticket gratis. Na 3 weken kom je met een koffer vol afgewerkte pruiken terug. Belastingscontroleurs zich onthouden, zeker ?

05:35 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-10-06

foto's Bali 1 midden oktober

 

1

1. Luc en Josh de Hawaiaanse surfgod

2

2.het strand van Kuta

3

3.onderweg naar Ubud

4

4.de bungalow in Ubud

5

5.nog eens de bungalow

6

6. aan het zwembad

7

7. fietsen tussen de rijstvelden

8

8. mmm, smoked duck

9

9. Luc komt binnen

10

10. kleurige Balinese tuinen

11

11. onze bungalow op de achtergrond

12

12. op een wankele brug voor een mooie foto

16:27 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Bali 1 midden oktober

Ons verblijf in Turkije eindigde met een valse noot : de zegel in ons visum vermeldde : valid for 3 months. Zo had de douane het echter niet begrepen : 3 months = 90 dagen ! Wij waren 91 dagen gebleven dus kon Luc , onder politiebegeleiding op een motor, terug naar de stad om boetegeld af te halen.

De dagen in Belgie verliepen zeer hectisch : we moesten de sporen van de ene vakantie doen verdwijnen en de fietsen en bagage klaarmaken voor de volgende trip.

Probeer maar eens have en goed voor zes maanden in 8 plots piepkleine fietszakken te proppen ; kookpotten, slaapgerief, tent, apotheek, fietsgerief, kleren, gidsen,.. De kartonnen fietsdozen leken wel op maat van BMXjes. Ondertussen brachten we bezoekjes aan de familie, vrienden en de school... en aan frituur Biezewei, want wie weet welke ontberingen we tegemoet zouden gaan.

Op dindag 17 oktober vlogen we via Londen en Singapore naar Denpasar om drie weken in Bali door te brengen alvorens naar Australie te gaan.We kwamen in Singapore aan om 2 uur 's nachts, helaas was 't daar al 8 uur 's ochtends zodat we een nachtje oversloegen.

Ondanks de bijhorende jetlag besloten we een stapje in de wereld te zetten want onze vlucht vertrok pas 's avonds. Singapore is eens stadsstaat op het zuidelijke puntje van het schiereiland dat ook Thailand en Maleisie omvat.Het is een consumentenparadijs dat vooral bestaat uit enorme airconditioned shopping-malls.Je vindt er geldautomaten tot in de toiletten. Van de oude charme is niks overgebleven. Je kunt je wel vergapen aan de netheid van bijvoorbeeld de metro. De invoer van kauwgom is overigens wettelijk verboden.

Uiteindelijk landden we toch doodmoe in Bali. Na de gebruikelijke reizigersperikelen - de helft van onze bagage bleek verdwenen en 's nachts, met toch nog 25 kg bagage en 2 fietsen in dozen, is je onderhandelingspositie ten opzichte van taxichauffeurs nogal zwak - checkten we in in het hotel Masa-Inn aan het roemruchte surferstrand Kuta-beach. Een palmenstrand van 15 km lang met perfecte golven en achter het strand een wirwar van straatjes met restaurantjes, hotelletjes, surfwinkels en vooral veel bars.

Onze bagage kwam vanuit Australie weer boven water, we vezen de fietsen in elkaar (niet zo eenvoudig als hier beschreven voor wie Lucs technische vaardigheden en temperament kent) en we doken in ons zwembad.

Twee medezwemmers, topsurfers uit Hawai naar later bleek, vonden Belgische moppen blijkbaar zo plezant dat ze ons uitnodigden voor wat surflessen...Wat een eer om met de grote jongens mee te mogen spelen !Gelukkig hadden we veel gezwommen in Turkije want van op je buik op die plank te peddelen krijg je lamme armen.

Kuta is overigens nog steeds niet hersteld van de gevolgen van de vernietigende bomaanslag op de Sari-club waar meer dan 200 jonge mensen uit Australie en de rest van de wereld het leven verloren. De toeristen bleven weg en het bruisende strandleven is verstild. Het herdenkingsmonument is erg indrukwekkend maar een eenvoudig boeketje met de woorden : "For Brian & Jenny, forever on tour" ontroerde ons veel meer.

We trekken nu naar Ubud, een dorp in de heuvels om daar wat rond te fietsen. Je hoort binnenkort wel weer van ons.

07:56 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-10-06

foto turkije 5

Grieks-Romeins worstelen in Turkije.

turkije 256small

Zijn we er bijna ?

turkije 276small

Ik hang hier...

turkije 263small

 

19:38 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-09-06

Turkije midden september

Sinds begin september,het einde van de vakantie voor zowat alle Europeanen, veranderde alles hier zeer snel.  Op 1 week tijd was van de bloeiende camping geen sprake meer.  

We wonen hier nu helemaal alleen, enkele kilometers van de bewoonde wereld op een open plek aan het water.  Vooral 's nachts is dat indrukwekkend met die sterrenhemel en die stilte.  Gelukkig waken de honden.   Iets te goed, want elke vos en ever ( er ligt hier een grote, dood langs de weg) hebben ze gehoord en moet beblaft worden.

Het heeft ook wel z'n voordelen, zo'n surfclub voor jou alleen : alle plaats voor zeilen en boards en een tof terras vol hangmatten.

Helaas, plots werd de electriciteit en dus ook het water (waterput met electrische pomp) afgesloten wegens wanbetalen.  We behielpen ons even met een generator die het prompt begaf en vonden een boer die een waterton (zie foto) bracht.  's Avonds aten wij bij kaarslicht.

Nu is alles weer in orde, maar we vinden al onze luxe : een douche, een koelkast met vers voedsel, licht om te lezen,... al wat minder vanzelfsprekend dan vroeger.

Zwemmen ging ook enige dagen niet door wegens een ontbindende, verschrikkelijk stinkende reuzenschildpad die aanspoelde op ons strand.

Verder werden we uitgenodigd op het besnijdenisfeest van Tolunay, de zoon van de campingbaas.  Ik herinner me een toffe buikdanseres en een eindeloze rij mannen van het dorp die ceremonieel  geld op de jas van de feesteling speldden. (foto).

We missen de school en al de drukte en opwinding van zo'n nieuw schooljaar maar de zon, 't is hier nog steeds 30 graden , maakt veel goed. 

Groetjes aan iedereen.

13:01 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-09-06

foto turkije 4

verse vijgen aan onze boom 

yusuf usta ons stamrestaurantje

een rustige avond met stroom....en dus licht

 

Karl en Erýca 70 en nog stevig surfend

 

Tolunays besnijdenisfeest

 

voor alles een oplossing...onze watervoorziening

 

 

11:27 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |