17-03-07

Australie : 9/02/07 t.e.m 17/03/07

Tasmanie (Hobart - Snug - Adventure bay - Snug - Hobart) (250 km)

 

De dagen voor onze vlucht naar Sydney brengen we door op ongerept Bruny Island, onder de kust van Tasmanie.  Er wonen amper mensen maar wel veel pinguins.   We kamperen bij een boerderij.  Elke ochtend en avond krijgen we bezoek van zeldzame witte kangoeroes, net de paashaas.  Het strand is voor ons alleen.

We zijn net op tijd terug in Hobart voor het Australische triathlonkampioenschap en voor de Wooden Boat Show waar honderden houten zeilschepen voor anker liggen.  We bezoeken Duyfken, een Nederlands scheepje uit 1600, dat Terra Australis als eerste op de kaart zette.  En Christelle gaat bij de kapster.

 

Sydney

 

In de luchthaven van Sydney halen we de fietsen uit de dozen en even later zitten we met pak en zak en fietsen op de stadstrein.  Buiten de spits kan je je fiets overal gratis meenemen.   We vinden een leuk backpackershotelletje in Kings Cross, in een boomrijke laan vol terrasjes op een boogscheut van het centrum.   De straat staat vol camionnetjes, for sale, van jongeren die hun trip rond Australie er op hebben zitten.

De volgende dagen worden een citytrip in een warm en vochtig Sydney.  Elke avond onweer !   Sydney strekt zich uit rond een diepe baai van wel 20 km inland. De voorsteden strekken zich uit tot aan de voet van de Blue Mountains 50 km naar het westen.  Het zuidelijk en noordelijk stadsdeel worden verbonden door de Harbour Bridge.  Bij die brug bevinden zich ook de City met de vele wolkenkrabbers en de oude historische haven van Circular Quay - vertrekpunt van alle veerboten - met het Opera House.

Je leest het allemaal veel beter in een gids maar Sydney Harbour is echt majestueus vanop de ferry naar Manly Beach ( het plaatselijke Blankenberge ).

Je ziet de stalen Harbour Bridge, het Opera House, architectonisch wonder, de skyline van het businessdistrict en duizenden scheepjes, van de kleinste zelboot tot het grootste cruiseschip ter wereld.  

De stad telt 5 miljoen inwoners en de shoppingmalls zijn dan ook indrukwekkend met als hoogtepunt de Queen Victoria Building, een perfect gerestaureerd winkelcentrum uit 1890. 

We fietsen ook naar het Olympisch park van Sydney 2000 om er net als Ian Thorpe te zwemmen in het snelste bad ter wereld.

Ons hoterl blijkt 's avonds in een bloeiende rosse buurt te liggen.

 

New South Wales ( Katoomba - Richmond - Gosford - Avoca Beach - The Entrance - Swansea - Stockton - Anna Bay - Nelson Bay - Hawks Nest -Myall lakes nat. park - Seal Rock - Booti Booti nat. park - Taree - Laurieton - Port Macquarie) (600 km)

 

Vanuit Sydney gaat het per trein naar Katoomba in de Blue Mountains.  De eucalyptussen scheiden een fijne olie af die verdampt tot een blauwe mist, vandaar de blauwe bergen.  

Wij zien alleen maar mist en regen en na 2 dagen dalen we 1000 m richting noorden door uitgestrekte boomgaarden.   Aan stalletjes eten we verse appeltaart en plukvers fruit.   Het wordt hier al wat vroeger donker ( herfst!) en als een camping niet meer blijkt te bestaan mogen we in 't pikkedonker nog 2 uur onze weg zoeken naar het volgend dorp.

Vanaf nu gaat het langs de oostkust noordwaarts richting Brisbane, de zon achterna.  We vermijden zoveel mogelijk de drukke Pacific Highway en tot aan het Myall lakes national park  rijden we door chique badplaatsjes die verdacht veel op Knokke lijken.

In Anna Bay nemen we een regenrustdag.  Luc leert er Texas-Hold'em poker en een onverlaat steelt zijn mooiste fiets t-shirt nat van de wasdraad.  Christelle speelt met Rosi, het kangoeroeweesje en een andere onverlaat steelt haar fietsvlaggetje.

We eten heerlijke Australische meatpie, bladerdeeg met vlees( ? ) gevuld, mattentaartformaat bij de Australische kampioen piebakker.

In Nelson Bay nemen we een  oude ferry om de Port Stephens Bay over te steken en we worden vergezeld door enkele dolfijnen.

We kamperen een paar dagen in het Myall lakes nat. park, een lappendeken van meren van de oceaan gescheiden door indrukwekkend zandduinen, net de Sahara.  Hier zijn alleen bushcampings en we moeten al ons drinkwater meesleuren.   Onze filter is kapot en we gebruiken chloortabletten om het water te zuiveren.  Op een zonnige dag smaakt zo'n kruik naar een slok uit een warme jacuzzi.  We zwoegen er ook 3 uur voor 20 km over een volstrekt onberijdbare trail, ons aangeraden door een bushranger zonder fietservaring.

Maar we krijgen wel bezoek van onze eerste dingo en  een reuzenhagedis.

Nu gaat het door de vruchtbare Manning vallei naar Port Macquarie.  Vreemd hoe hier stilaan de tropische plantengroei begint met citrus- en bananenbomen en veel regen en hoe 100 km in het binnenland de droogte wanhopige boeren tot zelfmoord dreigt.

's Avonds picknicken bij de tent onder de palmen langs de brede Manning rivier, net de Nijl.

Plots een magisch moment, als twee dolfijnen rustig stroomopwaarts langs de oever zwemmen onder de beginnende sterrenhemel. 

Op de pechstrook (fietspad?) van de Highway - hier mag dat - fietsen we door naar Port Macquarie. Het is weer zomer en de stranden en het stadje, het lijkt wel Spanje lang geleden, nodigen uit om even te blijven hangen en dit verslagje te schrijven op een terrasje bij een koffie.

07:41 Gepost door Luc en Christelle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.